Porsche με κάτω από 25.000€. Ωρολογιακή βόμβα ή επίγειος παράδεισος;

It all starts with a dream

Ήταν καλοκαίρι του 2002. Μικρό παιδί στο εξοχικό τότε, να βλέπω τον Tom Cruise να σκάει στη βάση Miramar του Top Gun πάνω σε μια Kawasaki GPZ900R και, χωρίς να το ξέρω, να μου μπαίνει το μικρόβιο του πιλότου. Υπήρχε όμως και ένα δεύτερο όνειρο. Κάποια μέρα να οδηγώ μια ανοιχτή Porsche Boxster. Χρόνια αργότερα το όνειρο του πιλότου έγινε πραγματικότητα. Κάποια στιγμή ήρθε και η Boxster. Θυμάμαι ακόμη τη διαδρομή μέχρι να πάω να τη δω. Θυμάμαι εκείνη τη χαρακτηριστική μυρωδιά Porsche που μόνο όσοι έχουν βρεθεί μέσα σε μία μπορούν να καταλάβουν. Θυμάμαι την αγωνία πριν την αγορά. Θυμάμαι όμως περισσότερο το πρώτο βράδυ. Κατέβηκα στο γκαράζ μόνο και μόνο για να τη δω άλλη μία φορά πριν κοιμηθώ. Και τα κλειδιά δεν έμειναν στην είσοδο του σπιτιού. Κοιμήθηκαν στο κομοδίνο δίπλα μου. Ήταν μια Boxster 987 2.7. 245 ίπποι. Tiptronic. Η πρώτη μου Porsche.

Και η αρχή μιας σχέσης που κράτησε σχεδόν τρία χρόνια και περίπου 60.000 χιλιόμετρα. Το αυτοκίνητο είχε ένα αρκετά γκρίζο ιστορικό. Δεν είχε το τέλειο βιβλίο service. Δεν ήταν το αυτοκίνητο που θα έβγαζε πρώτο σε βαθμολογία κάποιος πραγματογνώμονας. Κι όμως. Σε όλα τα χρόνια που την είχα, δεν μου ζήτησε ούτε ένα ευρώ πέρα από τα αναμενόμενα. Service. Τακάκια. Δίσκους. Τα γνωστά. Τίποτα περισσότερο. Και κάπου εκεί άρχισα να αναρωτιέμαι αν τελικά το internet είχε δίκιο για όλα αυτά που έλεγε.

Και μετά ήρθε η Cayman S

Όταν πούλησα την πρώτη μου Boxster, έμεινα για λίγο χωρίς αυτοκίνητο. Αρκετό όμως για να μάθω απ' έξω σχεδόν κάθε αγγελία 987 που υπήρχε στην Ελλάδα. Μέχρι που εμφανίστηκε μια Cayman S. Λίγο περισσότερα χιλιόμετρα απ' όσα θα ήθελα. Πολύ καλύτερη τιμή απ' όση περίμενα. Και ακριβώς το αυτοκίνητο που ήθελα. Την είδα. Την οδήγησα. Την αγόρασα. Τόσο απλά.

Το ίδιο απόγευμα βγήκα την πρώτη βόλτα με την κοπέλα μου. Και λίγα χιλιόμετρα αργότερα άναψε check engine. Εκεί ξεκίνησε μια εντελώς διαφορετική ιστορία. Μετά από μερικά τηλεφωνήματα βρέθηκα να μιλάω με έναν άνθρωπο που γνώριζε πολύ καλά τους κινητήρες M97. Η πρώτη του ατάκα ήταν: - Τι πήρες; - Cayman S 987. - Με πόσα χιλιόμετρα; - 150.000. Σιωπή. - Αυτό είναι ωρολογιακή βόμβα. Και αμέσως μετά ήρθε μια λέξη που μέχρι τότε δεν είχα ξανακούσει. Bore scoring.

Το πρόβλημα το είχα εγώ

Η λέξη "bore scoring" δεν σήμαινε απολύτως τίποτα για μένα εκείνο το απόγευμα. Μέχρι εκείνη τη στιγμή ήξερα μόνο ότι είχα μόλις αγοράσει την Cayman που ήθελα. Τώρα ξαφνικά είχα μια καινούργια εμμονή. Άνοιξα τον υπολογιστή. Και ξεκίνησα να ψάχνω. Ένα βίντεο. Μετά άλλο ένα. Μετά άλλο ένα. Κάπου εκεί βρέθηκα να βλέπω έναν Αμερικανό ειδικό της Porsche να αναλύει δύο ώρες τι είναι το bore scoring, ποιοι κινητήρες επηρεάζονται και πώς μπορείς να το αναγνωρίσεις. Και κάπως έτσι άρχισα να ακούω πράγματα που πριν δεν άκουγα. Μήπως έχει λίγο παραπάνω θόρυβο; Μήπως καίει λάδι; Μήπως ακούω αυτό το περίφημο "τικ-τικ-τικ"; Μήπως τελικά έχει κι αυτό; Μήπως; Μήπως; Μήπως; Ξαφνικά δεν οδηγούσα πλέον μια Porsche. Οδηγούσα μια πιθανή βλάβη. Κάθε βόλτα συνοδευόταν από αμφιβολία. Κάθε ήχος γινόταν αιτία ανησυχίας. Κάθε χιλιόμετρο έμοιαζε σαν να πλησιάζει έναν λογαριασμό χιλιάδων ευρώ. Μέχρι που έκανα κάτι που σήμερα ίσως δεν θα έκανα. Σταμάτησα να τη χρησιμοποιώ. Την έκλεισα στο γκαράζ. Την έβαλα αγγελία. Και αποφάσισα ότι προτιμούσα να μην μάθω ποτέ αν είχε πραγματικά bore scoring ή όχι. Το αυτοκίνητο πουλήθηκε. Και για να είμαι ειλικρινής, δεν ξέρω μέχρι σήμερα αν είχε ποτέ το πρόβλημα που τόσο φοβόμουν. Ξέρω όμως κάτι άλλο. Για αρκετούς μήνες, το πρόβλημα το είχα εγώ. Όχι ο κινητήρας.

IMS και Bore Scoring: η αλήθεια κάπου στη μέση

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. Τα προβλήματα αυτά υπάρχουν. Δεν είναι μύθος. Αλλά ούτε και κάθε Porsche της εποχής είναι καταδικασμένη. Το γνωστό IMS Bearing αφορά κυρίως τις 986 Boxster, τις 996 Carrera και ορισμένες πρώιμες 987.1. Το internet συχνά το παρουσιάζει σαν βέβαιη καταστροφή. Η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη. Υπάρχουν αυτοκίνητα που έκαναν εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα χωρίς να εμφανίσουν ποτέ πρόβλημα. Υπάρχουν όμως και αυτοκίνητα που χρειάστηκαν επισκευή. Γι' αυτό ο έλεγχος πριν την αγορά είναι απαραίτητος. Το ίδιο ισχύει και για το bore scoring. Μάλιστα, αν υπάρχει ένα θέμα που θα έβαζα προσωπικά πιο ψηλά στη λίστα μου, αυτό θα ήταν το bore scoring. Εμφανίζεται κυρίως στους μεγαλύτερους κινητήρες M96 και M97, δηλαδή στις εκδόσεις S. Γι' αυτό και πολλές φορές, όταν κάποιος με ρωτά ποια Porsche θα αγόραζα με περιορισμένο budget, η απάντησή μου τον εκπλήσσει. Ένα απλό 2.7. Όχι γιατί είναι το γρηγορότερο. Όχι γιατί έχει το μεγαλύτερο prestige. Αλλά γιατί προσφέρει σχεδόν όλη τη μαγεία της πλατφόρμας με λιγότερους λόγους να σε κρατά ξύπνιο το βράδυ. Αν ψάχνεις για σημάδια bore scoring, υπάρχουν μερικές ενδείξεις που αξίζει να προσέξεις. Υπερβολική κατανάλωση λαδιού. Λευκός ή γαλάζιος καπνός από την εξάτμιση. Και ένας χαρακτηριστικός μεταλλικός ήχος «τικ-τικ-τικ» στο ρελαντί όταν η φθορά έχει προχωρήσει αρκετά. Δεν αποτελούν διάγνωση. Αποτελούν όμως λόγο για έναν σωστό έλεγχο με borescope. Και πίστεψέ με. Μια ώρα ελέγχου κοστίζει πολύ λιγότερο από μια ανακατασκευή κινητήρα.

Η σωτηρία

Μετά την πώληση της Cayman S βρέθηκα σε ένα σημείο που δεν ήθελα να ξαναδώ Porsche μπροστά μου. Πέρασε από τα χέρια μου μια BMW Z4. Ένα λάθος για το οποίο θα μιλήσουμε άλλη φορά. Μετά ήρθε ένα Range Rover. Εξαιρετικό αυτοκίνητο. Αλλά δεν ήταν αυτό που έψαχνα. Κανένα όμως δεν κατάφερε να γεμίσει το κενό που είχε αφήσει εκείνο το κεντρομήχανο στήσιμο από το Zuffenhausen. Μου έλειπε η απλότητα. Μου έλειπε εκείνο το υδραυλικό τιμόνι που σου μιλάει διαρκώς. Μου έλειπε το ζύγισμα. Η πληροφορία. Ο τρόπος που το αυτοκίνητο περιστρέφεται γύρω σου. Ο τρόπος που κάνει τα πάντα να μοιάζουν πιο εύκολα απ' όσο πραγματικά είναι. Γιατί αυτό είναι το μεγάλο ταλέντο μιας Boxster ή μιας Cayman. Δεν σε κάνει απαραίτητα καλύτερο οδηγό. Σε κάνει όμως να νιώθεις καλύτερος οδηγός. Σε κάνει να νιώθεις από Tom Cruise στην Παραλιακή μέχρι Ayrton Senna σε μια άδεια στροφοδιαδρομή. Και κάπου εκεί κατάλαβα ότι δεν μου έλειπε απλώς μια Porsche. Μου έλειπε ο τρόπος που μια Porsche σε κάνει να συνδέεσαι με την οδήγηση. Έτσι ήρθε η 987.2 Cayman PDK. Και τότε κατάλαβα πόσο μεγάλο άλμα είχε κάνει η Porsche... Οι κινητήρες 9A1 άφησαν πίσω τα γνωστά θέματα IMS και bore scoring. Το PDK ήταν χρόνια μπροστά. Οι λεπτομέρειες στο εσωτερικό βελτιώθηκαν. Τα φώτα ανανεώθηκαν. Και ξαφνικά είχες ένα αυτοκίνητο που παρέμενε αναλογικό, αλλά ταυτόχρονα ένιωθε σύγχρονο. Ακόμη και σήμερα πιστεύω ότι η 987.2 είναι ίσως το καλύτερο value for money Porsche που έχω οδηγήσει.

Τι αγοράζουν σήμερα τα 20-25 χιλιάρικα;

Και εδώ βρίσκεται η ουσία. Όχι στο IMS. Όχι στο bore scoring. Αλλά στο τι παίρνεις για τα χρήματά σου. Για 20-25 χιλιάδες ευρώ σήμερα μπορείς να αγοράσεις έναν εξακύλινδρο ατμοσφαιρικό κινητήρα. Ένα κεντρομήχανο πλαίσιο. Υδραυλικό τιμόνι. Περίπου 1.300 κιλά βάρος. Και μια Porsche που σχεδιάστηκε πριν οι οθόνες, τα φίλτρα και οι αλγόριθμοι αρχίσουν να μπαίνουν ανάμεσα στον οδηγό και στον δρόμο.

Στην απέναντι πλευρά της αγοράς, τα ίδια χρήματα μπορούν να σου αγοράσουν κάτι πολύ νεότερο. Πιο οικονομικό. Με μεγαλύτερη οθόνη. Με CarPlay. Με κάμερες. Με αισθητήρες. Με όλες τις ευκολίες που περιμένεις από ένα σύγχρονο αυτοκίνητο. Και δεν υπάρχει τίποτα λάθος σε αυτό. Απλώς τις περισσότερες φορές θα είναι ένα αυτοκίνητο που εκτελεί άψογα την αποστολή του: να σε μεταφέρει από το Α στο Β. Τίποτα περισσότερο. Δεν θα σε κάνει να ψάξεις τον μακρινό δρόμο για να γυρίσεις σπίτι. Δεν θα σε κάνει να κατεβάσεις σχέση μόνο και μόνο για να ακούσεις τον κινητήρα. Δεν θα σε κάνει να σταματήσεις σε ένα βενζινάδικο, να γυρίσεις πίσω και να το κοιτάξεις άλλη μία φορά πριν φύγεις. Θα κάνει τα πάντα σωστά. Αλλά δύσκολα θα σου δώσει ιστορίες να θυμάσαι. Η 986 και η 987 είναι ακριβώς το αντίθετο. Δεν είναι οι πιο λογικές επιλογές. Δεν είναι οι πιο πρακτικές. Δεν είναι καν οι πιο γρήγορες με τα σημερινά δεδομένα. Αλλά κάθε φορά που γυρίζεις το κλειδί, σου θυμίζουν ότι η οδήγηση κάποτε ήταν κάτι περισσότερο από μια διαδρομή. Ήταν ο λόγος που ξεκινούσες τη διαδρομή.

Η ερώτηση που κάνω πάντα

Αν σου έδινα σήμερα δύο επιλογές: Ένα ολοκαίνουργιο SUV αξίας 50.000 ευρώ. Ή μια καθαρή Boxster ή Cayman 987 για τα μισά χρήματα. Ποιο πιστεύεις ότι θα θυμάσαι σε δέκα χρόνια; Ποιο θα σε κάνει να κατέβεις στο γκαράζ αργά το βράδυ μόνο και μόνο για να το κοιτάξεις; Ποιο θα σε κάνει να ξυπνήσεις Κυριακή πρωί χωρίς προορισμό; Για μένα η απάντηση είναι εύκολη.

Και αν μπορείς να ανέβεις λίγο παραπάνω...

Αν το budget σου σταματά στα 20-25 χιλιάδες ευρώ, θα κοιτούσα σοβαρά μια καλή 986 ή μια καθαρή 987.1 2.7 με σωστό ιστορικό. Αν όμως μπορείς να ανέβεις λίγο ψηλότερα, τότε η 987.2 είναι πιθανότατα το πιο ολοκληρωμένο πακέτο που έβγαλε ποτέ η Porsche για τον οδηγό. Οι κινητήρες 9A1 είναι σαφώς πιο ήσυχοι από πλευράς αξιοπιστίας. Το PDK παραμένει εξαιρετικό ακόμη και σήμερα. Και το σημαντικότερο; Δεν έχασε ποτέ τον χαρακτήρα της.

Επίλογος

Ίσως κάποια μέρα οι 986 και 987 να αξίζουν περισσότερα χρήματα. Ίσως όχι. Η αλήθεια είναι ότι δεν με ενδιαφέρει ιδιαίτερα. Γιατί κανείς δεν θυμάται πόσο άξιζε το αυτοκίνητό του δέκα χρόνια αργότερα. Θυμάται τις διαδρομές. Τα βενζινάδικα. Τα ξημερώματα. Τις Κυριακές που ξύπνησε νωρίς μόνο και μόνο για να οδηγήσει. Θυμάται το πρώτο βράδυ που τα κλειδιά κοιμήθηκαν στο κομοδίνο. Και αν σήμερα έψαχνα την πιο τίμια είσοδο στον κόσμο της Porsche, δεν θα ξεκινούσα από μια 911. Θα άνοιγα πρώτα τις αγγελίες για μια 986. Μετά για μια 987. Και κάπου ανάμεσα στους εξακύλινδρους ήχους, στις άδειες επαρχιακές διαδρομές και στα χιλιόμετρα που γράφονται χωρίς λόγο, θα καταλάβαινα γιατί αυτά τα αυτοκίνητα απέκτησαν τόσο πιστό κοινό. Γιατί μερικές φορές η καλύτερη Porsche δεν είναι η ακριβότερη. Είναι αυτή που μπορείς να αποκτήσεις σήμερα.